Rondje Nicaragua

Rondje Nicaragua

Granada, Nicaragua, 14 april 2009

Worden karakters geboren of gevormd? Ik heb altijd gedacht het laatste maar ik begin daar steeds meer aan te twijfelen. Weinigen onderweg die het willen geloven maar met mijn 45 jaar zou ik toch inmiddels soepel door een veelheid aan diverse ervaringen moeten kunnen wandelen. Toch heb ik moeite met wat hier om mij heen gebeurt. Moeite om me staande te houden te midden van armoede, alcoholisme, hoererij, drugsgebruik en -verkoop en diverse andere vormen van misbruik van kinderen en vrouwen.

De afgelopen dagen heb ik er voor gekozen om de stilte van de bergen op te zoeken. Afgelopen week was het Semana Santa, heilige week, en dat betekent in Nica dat zo´n beetje het hele land vrij is en richting kust en meren trekt. Ideaal dus om de bergen in te trekken. Ik heb een plaatselijke schoonheid achterop geladen op een geimproviseerd zadel gemaakt van een oud Harley zadel uit Jimmy´s schuur en ben vertrokken. Op zoek naar verkoeling en stilte. De gemiddelde temperatuur in deze maand is 35 graden celcius maar dat is bedriegelijk. In steden die gebouwd zijn op laagvlaktes zoals Granada, Managua en Leon, loopt de dagtemperatuur op tot boven de 40 graden, in de nacht is het dan tegen de 30 graden. In de bergen is het overdag rondom 30 graden en in de nacht koel. De motor trekt zich hier echter helemaal niets van aan. Net zoals ik in Nederland loodvervanger gebruik, heb ik hier dankzij Wayne (na uren discussie over het wat en waarom van de warmte eigenaardigheden van de motor in Honduras) de benzinetoevoegingen ontdekt zoals octane booster en reinigers omdat benzine in Centraal Amerika door pomphouders aangelengd wordt, uiteraard illegaal, met water en andere chemische troep. Met inmiddels ruim 17.000 km verder op de teller na de start in Alaska ben ik dus nu zelf aan het mengen geslagen met toevoegingen en de motor draait daar helemaal geweldig op en rent berg op en af. Heel Nicaragua is massaal aan de mobiel en dus staat Betsy op menige mobiele foto, het liefst echter maak ik zelf deze foto met de Nica breeduit glunderend en stoer poserend op de motor.

Buiten Managua en Granada is iedereen in Nicaragua gelijk. Iedereen is buiten deze steden vrijwel even arm of rijk. In Managua is de USA volop aanwezig, de vele voedselketens, shopping malls, luxe wagens, het maakt echt niet uit of je die bezoekt in Managua of een willekeurige andere stad in Midden- of Noord-Amerika (in Managua voor USD 3,50 in een airco cinema Revolutionary Road gezien, prachtig). Granada mist die ketens maar heeft de vele westerse toeristen die dat compenseren. Ook daarbuiten is dit land prachtig. De wegen zijn voortreffelijk op een enkele uitzondering na en zelfs de zandwegen zijn goed te berijden, alhoewel ik die dit keer meestal gemeden heb. In de bergsteden (Jinotega, Matagalpa) is vrijwel alles gesloten. Des te aangenamer is het als in Matagalpa m´n maatje Basco totaal onverwacht voor m´n neus opduikt (´woon jij hier?´), geattendeerd door een voor mij onbekende motorrijder die mij gezien had op zoek naar een hotel. Basco, 1 van de hardcore leden van Los Pistones, de motorclub van Nicaragua met een bar in Managua waar keiharde rockmuziek me menige avond terug voert uit de sferen van Latino en Mexicano muziek. Door Basco vinden we het enige restaurant dat open is en open blijft tot diep in de nacht. Voor mij is het een weldaad om met Basco en Aracelly, mijn plaatselijke schoonheid, te praten over leven en overleven in Nica, Tica (Costa Rica), El Salvador en Guatemala. Ondanks de vele weken die ik al in Centraal Amerika heb doorgebracht en het nodige heb gezien van zon- en schaduwkant blijft het moeilijk om de cultuur hier te doorgronden. Omgaan met haar betekent echter dat ik geen voorbijganger meer ben maar zomaar midden in een ander leven terecht kom. Haar familie koop ik af en zij liegt haar weg naar buiten om bij mij achterop te kunnen springen. Omgang met een gringo (ben ik niet want ik ben Hollander, maar voor nuances zijn ze hier niet in de wieg gelegd) is een zonde in hoofdletters, of je bent een hoer of je bent uit op geld en luxe. Voor haar is beiden niet reeel en geen fijn vooruitzicht om met de nek aangekeken te worden als je wilt omgaan met een passant zoals ik en dat betekent dus liegen voor haar en betalen voor mij (wees gerust alles is relatief, het gaat dan om weinig voor mij en veel voor hier). Midden in dat leven leer ik daardoor de cultuur hier op mijn eigen manier, werken en gebrek aan, scholing of beter gezegd niveau van scholing (afrekenen is altijd een feest, voor simpel optellen en aftrekken is een rekenmachine nodig, soms maak ik het bewust leuker door wisselgeld mee te geven of in een mix van valuta te betalen, ach iedereen heeft zo z´n eigenaardigheden) maar ook simpelweg de omgang met haar is 100% anders als ik ooit heb mee gemaakt. Klagen en vragen doet ze niet, of je geeft of je geeft niet, het leven is altijd zoals het is.

Leven met de dag is hier meestal de norm, zowel Basco als zij springen echter uit boven het maaiveld en dat maakt omgaan met hen leerzaam. De verhalen over armoede en de weg daaruit, de dagelijkse omgang met een opvallende schoonheid en de aandacht die dat met zich meebrengt zowel voor haar maar ook voor mij (heel bijzonder, soms positief maar meestal voelt het anders). Het verwart me intens. Voor mij is de fysieke weg hier uit simpel, on the road en gaan, in mijn hoofd is het een ander verhaal. Het kost me veel moeite om me staande te houden te midden van het leven hier in zon en schaduw, opnieuw ben ik net zoals bij Polo en de Bomberos in Malacatancito voor even eigenlijk geen passant, en dat brengt mij terug naar de vele vragen over mezelf waarmee ik mijn roadtrip ben begonnen. Soms prettig maar nu even niet, het is erg druk in mijn hoofd. Het morele kompas is zoekende. Wat is goed en kwaad in dit land? Is prostitutie kwaad als je daarmee je kinderen te eten kunt geven? De gemiddelde Nica dame is al zwanger op 17 of 18 jaar omdat de alom aanwezige katholieke kerk fel tegen anti-conceptie is, het de macho-heren cultuur is om jezelf voort te planten bij verschillende dames, de dames die vervolgens voor het kroost moeten zorgen omdat de heren naar een volgend feestje en liefje zijn en toch al weinig werk om handen willen hebben? Kinderen die door hun ouders van school worden gehouden omdat ze meer aan geld binnen brengen in de straatverkoop van allerlei of bedelarij? Wordt het vluchten voor deze drukte in mijn hoofd of doorbijten en dat morele kompas opnieuw calibreren in de komende dagen? Worden karakters gevormd of aangeboren?

13 Responses to “Rondje Nicaragua”

  1. Harry zegt:

    Hi die Gerb
    Bedankt voor de kilometers die hebt gemaakt ,fantastisch man 17000
    het is niet verkeerd om met zon scone rond te rijden kan geen kwaad for betsy
    En lekker dat je in het mooie weer rijdt,het is hier nu ook goed weer met een temp rond de 18 graden
    He ga je goed en op naar het volgende verhaal
    Hasta la vista
    Harry en Diane

  2. leen jordaan zegt:

    jg leuk weer wat van je te lezen, en je nadert nu het zuiden van amerika als ik het allemaal goed bevat. hierna nog panama, en dan sta je in het mooiste land van zuid amerika, colombia. als je nu echt van de natuur wil genieten ga dan even naar het noorden van colombia, naar de caraibische zee. de weg daarheen (maar overigens vele wegen in colombia) zijn nog niet helemaal veilig. mocht je daar in de problemen komen laat iemand contact zoeken met UNA travel in Bogota, en vragen naar erik. twee nederlandse jongens die al jaren in Colombia wonen en de taal en cultuur heel goed kennen hebben een eigen reisorganisatie opgezet, en die loodsen je overal door. maar ga naar Santa Marta in het noorden, reis daar niet savonds want dan loop je risico’s (maar die zal je ongetwijfeld meer meegemaakt / gelopen hebben) en 45 minuten van Santa Marta vandaan ligt Canaveral, een oord gesticht door de Mormonen, maar intussen overgenomen door Avianca de vliegtuigmaatschappij van Colombia. in dat oord (veilig en bewaakt) kan je kamperen, maar ook in leuke hutjes verblijven allemaal geent op zonne energie, smorgens bestellen wat je savonds wil eten. een heerlijk strand een geweldige natuur, in dat park verblijven nog oeroude indianen, en als je t een beetje treft dan kan je nog naar een cocaine fabriekje toe in de jungle, allemaal veilig. een geweldig land, veel cultuur, veel oudheid, heel onveilig, en ga nooit alleen, neem desnoods die schone uit nicaragua maar mee, succes, benieuwd naar je volgende verhaal

  3. Paul Boering zegt:

    Hoi Jan Gerben. Ik kreeg vorige week, geloof ik, een mailtje in het spaans waar ik niet veel van begrijp. Kan je me verder helpen. ik heb daarna geen mail meer van je gehad. Groet Paul Boering

  4. Paul Boering zegt:

    Alweer hoi Jan gerben, Zojuist zie ik dat deze mail van 14 april is. ik had ‘m nog niet op m’n mail gekregen maar klikte naar VOLGENDE.
    Dan lijkt dat probleem al opgelost.
    Goede reis, ik ga het snel lezen
    Mazzel, Paul

  5. Helen Strang zegt:

    Hoi JG
    Wat een verhalen zeg. Ik kan me voorstellen dat je hoofd wat tolt. Er zijn zulke grote tegenstrijdigheden binnen de landen. Ik vind je verhalen fantastisch maar ook wel eng hoor wat je allemaal meemaakt.
    Je hebt al aardig wat kilometers gemaakt. Hoeveel moet of ga je erg nog maken?
    Veel plezier maar kijk ook goed uit hé
    Take care of yourself and betsy.
    Helen

  6. dirk + heleen zegt:

    Indrukwekkend en herkenbaar verhaal.
    Be careful. Overal waar armoede is, is het het zelfde verhaal. Je komt altijd mensen tegen die 1 doel hebben, namelijk het geld wat jij in je rechter broekzak hebt, te laten verdwijnen in hun linkerbroekzak. Hierbij is alles dus geoorloofd. In het begin lijkt het weinig, uiteindelijk is het te veel en voel je je belazerd. Natuurlijk denk je, dit overkomt mij dus niet, maar nogmaals” be careful”. Blijf realist, ga niet dromen. Bepalend is genetische achtergrond, opvoeding en sociale achtergrond. Laat je niet betoveren, alleen op de Efteling komen sprookjes tot leven.
    Succes Dirk en Heleen.

  7. Mylene zegt:

    He JG,

    Je gaat straks wel een boek schrijven he! Meteen een bestseller en…je hoeft niet meer te werken, eh? Begrijp dat je wel heel veel beleeft daar en dat al die indrukken best ingrijpend zijn. Ik ben trouwens een boek aan het lezen over de werking van het pubrbrein, daarin staat vlg neuroioloog Swaab dat nagenoeg alle karaktertrekken al in de baarmoeder gevormd worden!!

    Veel liefs en dank voor je kaart!

    Myl

  8. Ed zegt:

    Ha die JG,

    Tis alweer ff gelee je wat van me hoorde , had ff zonder pc gezeten, maar heb een nieuwe nu. Ben er vanavond is ff op me gemak voor gaan zitten en heb alle verhalen met veel bewondering zitten lezen,wat een avontuur zo allemaal, geweldig man Tis net of ik er zelf bij ben als ik helemaal in je verhalen verdiept zit, cool man. Echt een hele ervaring om dat zo allemaal mee te maken. Kan me voorstellen dat je hoofd er van tolt, maar toppie man zo als jij je weg vind door dit alles heen en toch ook steeds weer de juiste mensen weet te vinden die je verder op weg kunnen helpen. Heel veel succes met je verdere reis, maar toch hopen we je weer binnen kort hier in ons kleine kikkerlandje terug te hebben, want we missen je wel bij de band, ondanks het me aardig af gaat om de bas te spelen, haha.
    Groetjes Ed.

  9. Gert van der Heiden zegt:

    Hallo Gerben,

    Ik heb nog niet eerder op je weblog gereageerd maar lees je reisverhalen met veel plezier en belangstelling.
    Met alle dingen die je overkomen kan je constateren dat we hier in Nederland in een erg klein en beschermd landje wonen. Al denken een hoop mensen hier daar anders over. Dat je daar, in een cultuur waar de wet van de sterkste geldt, worstelt met je westerse waarden en normen is dan niet vreemd.
    Zoveel als mogelijk vasthouden aan je eigen ik liikt me verstandig.
    Goede reis.

    Groet,

    Gert vd Heiden

  10. Ko Achterberg zegt:

    Jan-Gerben,

    Ben intussen (duurde even) je verslagen met vele belangstelling gaan volgen.
    Lijkt me een levensveranderende ervaring. Ik zou zeggen: ‘doorbijten in Nicariagua’, daar zit de ervaring in. Hartelijke groet en kijk er naar uit je te ontmoeten als je terug komt.

  11. Kees Smitskamp zegt:

    He J G alles goed al een tijdje niks gehoord ik geniet iedere keer weer van je verhalen en alle ervaringen die je daar in ieder land meemaakt is in ieder geval 1 groot avontuur hoop gauw weer wat te horen ga je goed gozer gr kees en yvonne

  12. Very good article! We are linking to this particularly great article on our
    site. Keep up the great writing.

  13. Great items from you, man. I have be aware your stuff previous to and you’re just extremely fantastic.
    I actually like what you’ve acquired here, really like what you’re stating and the way wherein you are saying it.
    You’re making it entertaining and you continue to care for
    to stay it sensible. I can not wait to learn far more from you.
    This is really a terrific website.

Leave a Reply

Kommentare zu diesem Post abonnieren.